Przyjazdy i szlaki

Przekroczenia wykryte przez Frontex na wszystkich granicach zewnętrznych Unii, zsumowane za styczeń–lipiec, te same miesiące dla każdego roku.

To najdłuższy szereg na tej stronie: służy temu, by nadać dzisiejszym liczbom miarę. Porównanie jest przy równej liczbie miesięcy, a oś zaczyna się od zera. Frontex liczy wykrycia, nie osoby.

Te same wykrycia co na wykresie wyżej, w podziale na szlaki wjazdu. Wysokość każdego pasma to jego szlak, wysokość całości to suma.

To pokazuje coś, co suma ukrywa: suma może spadać, podczas gdy pojedynczy szlak rośnie. W 2015 roku niemal wszystkie wykrycia przypadały na wschodnie Morze Śródziemne; dziś rozkładają się na kilka szlaków. Kolory tylko rozdzielają pasma i nic nie znaczą: żaden szlak nie jest gorszy od innego.

Przekroczenia wykryte przez Frontex na granicach zewnętrznych Unii, w podziale na szlaki wjazdu.

Dwa słupki to ten sam okres w dwóch różnych latach, w tej samej skali: porównują się ze sobą i ze wszystkimi innymi szlakami. Linia po prawej to przebieg tych samych miesięcy od 2015 roku, a każdy szlak ma własną skalę: mówi, czy ten szlak rośnie, czy maleje, a nie jak duży jest wobec pozostałych — to mówią słupki. Frontex liczy wykrycia, nie osoby: kto przekracza granicę kilka razy, liczony jest kilka razy.

Pełny szereg miesięczny publikowany przez Frontex dla tego szlaku.

Oś zaczyna się od zera. Ostatni miesiąc może zostać później skorygowany: Frontex publikuje aktualizacje w miarę jak państwa członkowskie konsolidują swoje dane.

Obywatelstwa deklarowane w chwili zejścia na ląd, narastająco od 1 stycznia.

To obywatelstwo deklarowane, a nie zweryfikowane. Pozycja «Inne» obejmuje wszystkie obywatelstwa poza pierwszymi piętnastoma i istnieje po to, by suma zgadzała się z wartością łączną.